എഴുത്തുകാരായ റിച്ചാഡ് ഡോക്കിന്‍സും ക്രിസ്‌റ്റഫര്‍ ഹിച്ചെന്‍സും ചേര്‍ന്ന് ബ്രിട്ടനിലെ മനുഷ്യാവകാശ നിയമജ്ഞരോട് മാര്‍പ്പാപ്പക്കെതിരെ കേസ് ഫയല്‍ ചെയ്യാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടുവെന്ന് പത്രവാര്‍ത്ത (ലിങ്ക് ചുവടെ). മാര്‍പാപ്പയെ അറസ്‌റ്റ് ചെയ്യുമെന്നാണ്, ദ ഗോഡ് ഡെല്യൂഷന്‍, ഗോഡ് ഇസ് നോട്ട് ഗ്രെയ്റ്റ് എന്നീ പുസ്തകങ്ങളുടെ കര്‍ത്താക്കളായ (യഥാക്രമം) ഡോക്കിന്‍സ് ഹിച്ചെന്‍സുമാര്‍ പറയുന്നത്. കുട്ടികളെ പീഡിപ്പിച്ചു എന്ന അപരാധ വിധേയനായ അമേരിക്കന്‍ പുരോഹിതനെ 'രക്ഷിക്കാന്‍' ശ്രമിച്ചുവെന്നാണ് പോപിനെതിരെയുള്ള അരോപണം. മധ്യസെപ്‌റ്റംബറില്‍ കാര്‍ഡിനല്‍ ജോണ്‍ ഹെന്‍ റി ന്യൂമാനെ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവനായി പ്രഖ്യാപിക്കാന്‍ പോപ്പ് ഇംഗ്ളണ്ടില്‍ വരുമ്പോഴാവും അറസ്‌റ്റ് എന്നും റിപ്പോര്‍ട്ട്.
ഓക്‌ലന്‍ഡ് രൂപത 1981ല്‍ ഫാദര്‍ സ്‌റ്റീഫന്‍ കീസലിനെ (38) പുരോഹിതവ്രുത്തിയില്‍ നിന്നും നീക്കണമെന്ന് ശുപാര്‍ശ ചെയ്തത് അന്നത്തെ കാര്‍ഡിനല്‍ റാറ്റ്സിങ്ങര്‍-ഇപ്പോഴത്തെ പോപ് ബെനഡിക്‌റ്റ് ഗൌരവമായി പരിഗണിച്ചില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല രൂപതക്ക് മറുപടി ശുപാര്‍ശ എഴുതുകയും ചെയ്തു: പുരോഹിതന്‍റെ ചെറു പ്രായം കണക്കിലെടുത്ത് ആവുന്നത്ര പിത്രുസംരക്ഷണം കൊടുക്കുക; സാര്‍വ്വത്രിക സഭയുടെ നന്‍മയെക്കരുതി. സഭയില്‍ ലൈംഗികാരോപണ കേസുകള്‍ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന കോണ്‍ഗ്രിഗേഷന്‍ ഒഫ് ദ ഡോക്‌ട്രിന്‍ ഒഫ് ദ ഫെയിത് വകുപ്പ് മേധാവിയായിരുന്നു പോപ്പ് ബെനഡിക്‌റ്റ് അന്ന് (1985). ഇപ്പോള്‍ അത്തരം കേസുകള്‍ സെക്കുലര്‍ കോടതിയുടെ പരിഗണനക്ക് വിടാന്‍ സഭ അനുശാസിക്കുന്നുവെന്നാണ് വിവരം.
കത്തോലിക്കാ പുരോഹിതര്‍ക്ക് വിവാഹാനുമതി കൊടുക്കാന്‍ ഈയിടെ സഭക്കെതിരെ ഉയര്‍ന്ന ലൈംഗികാരോപണങ്ങള്‍ നിമിത്തമാവുമോ?
http://www.timesonline.co.uk/tol/comment/faith/article7094310.ece
Monday, April 12, 2010
Wednesday, April 7, 2010
സ്‌മരണപ്പെടാനുള്ള എളുപ്പവഴികള്‍
ജീവിച്ചിരിക്കേ നിലവാരം പോരാതെ വന്ന്, മണ്‍മറഞ്ഞ് ഒരു മഞ്ഞുകാലവും കഴിഞ്ഞ്, മക്കള്‍ക്കീശ വഴി പട്ടുതൂവാലയില്‍ എഴുതപ്പെട്ടാനുമുള്ള യോഗത്തിലേക്ക് സംവരണം ചെയ്യപ്പെടാനുമിടയായ സാഹിത്യനായകന് ഇക്കഥയുമായി ബന്ധമുണ്ടെന്ന് തോന്നിയാല്‍, വെല്‍, അതിനേക്കാള്‍ പുലബന്ധമുള്ളൊരു ഐതിഹ്യ മാഹാത്മ്യം ഒടുവില്‍ പറയുന്നുണ്ട്. ഒരു സമുദായത്തെ ഭള്ളി അപഹാസ്യം നിര്‍മ്മിക്കുക എന്നു തോന്നിയാലും, ദേണ്ടെ ഈ പോസ്റ്റ്-സക്കറിയാ കാലത്തെ പുരാണനിരൂപണങ്ങള്‍ എന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുക.
മുട്ടിന്‍മേല്‍പുള്ളി മാക്കച്ചനെ ഒത്താല്‍ വിശുദ്ധപദവിലേക്ക് ഉയര്‍ത്താന്‍ പോന്ന കാശ് മൂത്ത മകന്‍ ചൌരിക്ക് വന്ന് ചേര്‍ന്നപ്പോഴാണ്, നാടിനെ നടുക്കിയ ആ പ്രചോദനം വെളിപ്പെടുന്നത്. മുട്ടിന്‍മേല്‍പുള്ളി കുടുംബയോഗത്തില്‍ മധ്യാഹ്നത്തില്‍ മുന്നാമ്പുറത്ത് കൂടിയ സേവയില്‍ ആരോ കാര്യം പൊട്ടിച്ചു. മാക്കനച്ചയാന്‍റെ പേര്‍ക്ക് സ്‌മാരകം വരുന്നൂ. ചൌരിച്ചായന്‍ പിള്ളേര്‍ക്കായി ഒരു കോംപിറ്റീഷന്‍ ഏര്‍പ്പാട് ചെയ്തതില്‍ നിന്ന് വെളിപെടല്‍ തുടക്കം. മാക്കനപ്പൂപ്പനെ എന്നെന്നും ഓര്‍ക്കാന്‍ പോന്ന സ്‌മാരകത്തിനായി നിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ സമര്‍പ്പിക്കാനായിരുന്നു ചോദ്യം. ഉത്തരങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെ വളഞ്-ഞ് പോയി:
1. അപ്പൂപ്പന്‍റെ പേരില്‍ തിരുനാള്‍ കഴിക്കാം. മിമിക്രിപ്രോഗ്രാമിനു ശേഷം ആര്‍ക്കെങ്കിലും ജീവന്‍ അവശേഷിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ വെടിക്കെട്ട് നടത്താം.
2. ബാങ്ക് കവല മുതല്‍ മള്‍ട്ടിപ്ളക്‌സ് വരെയുള്ള വളവുകളില്‍ അപ്പൂപ്പന്‍റെ പ്രതിമ സ്‌ഥാപിക്കാം. കാക്കയെ ഓടിക്കാന്‍ പ്രതിമയുടെ തലയില്‍ ഓരോ കഴുകന്‍ എക്‌സ്ട്രാഫിറ്റിങ്ങ് ഫിറ്റ് ആവാം.
3. മാക്കന്‍ മെമ്മോറിയല്‍ കല്യാണമണ്ഡപം, ബാര്‍, അവാര്‍ഡ്, സമൂഹവിവാഹം, ടിവി ചാനല്‍... ഒക്കുമെങ്കില്‍ തമിഴ്നാട്ടില്‍ ഒരു ക്ഷേത്രവും ആവാം.
4. മാക്കന്‍ ഡേ! അന്ന് പൊതു അവധി. മുട്ടിന്‍മേല്‍പുള്ളിക്കുടിയില്‍ പുഷ്പ അര്‍ച്ചന, കൊടിയേറ്റം ഗോപിയുടെ സിനിമ, വൈകിട്ട് വഴക്ക്, വാള്...
5. (ചൌരിച്ചായന്‍ തെരെഞ്ഞെടുത്തത് അഥവാ സമ്മാനാര്‍ഹം) മാക്കനപ്പൂപ്പന്‍റെ വടി, കോളാമ്പി, മുറുക്കാന്‍ പൊതി, ഈരഴ, കാലു പോയ കണ്ണട, മീശയുടെ പൊട്ടും പൊടിയും, കാര്‍ക്കിച്ചു തുപ്പിയത് അര കഴന്‍ച്, ഇത്യാദി ഒരു ബിനാമിയെക്കൊണ്ട് മില്യണ്‍ ഡോളര്‍ കാശിനു വാങ്ങിപ്പിക്കുക. ശേഷം മാധ്യമങ്ങള്‍ നോക്കിക്കോളും.
ആ നിര്‍ദ്ദേശം വളരെ സമകാലികമാണെന്ന് ഒരു ജഡ്‌ജ്, നിര്‍ദ്ദേശം എഴുതിയ ചെക്കന്‍റെ അമ്മ, അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.
ഓ, ഇനി എന്നാ കൂടുതല്‍ പറയാനാ!
മുട്ടിന്‍മേല്‍പുള്ളി മാക്കച്ചനെ ഒത്താല്‍ വിശുദ്ധപദവിലേക്ക് ഉയര്‍ത്താന്‍ പോന്ന കാശ് മൂത്ത മകന്‍ ചൌരിക്ക് വന്ന് ചേര്‍ന്നപ്പോഴാണ്, നാടിനെ നടുക്കിയ ആ പ്രചോദനം വെളിപ്പെടുന്നത്. മുട്ടിന്‍മേല്‍പുള്ളി കുടുംബയോഗത്തില്‍ മധ്യാഹ്നത്തില്‍ മുന്നാമ്പുറത്ത് കൂടിയ സേവയില്‍ ആരോ കാര്യം പൊട്ടിച്ചു. മാക്കനച്ചയാന്‍റെ പേര്‍ക്ക് സ്‌മാരകം വരുന്നൂ. ചൌരിച്ചായന്‍ പിള്ളേര്‍ക്കായി ഒരു കോംപിറ്റീഷന്‍ ഏര്‍പ്പാട് ചെയ്തതില്‍ നിന്ന് വെളിപെടല്‍ തുടക്കം. മാക്കനപ്പൂപ്പനെ എന്നെന്നും ഓര്‍ക്കാന്‍ പോന്ന സ്‌മാരകത്തിനായി നിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ സമര്‍പ്പിക്കാനായിരുന്നു ചോദ്യം. ഉത്തരങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെ വളഞ്-ഞ് പോയി:
1. അപ്പൂപ്പന്‍റെ പേരില്‍ തിരുനാള്‍ കഴിക്കാം. മിമിക്രിപ്രോഗ്രാമിനു ശേഷം ആര്‍ക്കെങ്കിലും ജീവന്‍ അവശേഷിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ വെടിക്കെട്ട് നടത്താം.
2. ബാങ്ക് കവല മുതല്‍ മള്‍ട്ടിപ്ളക്‌സ് വരെയുള്ള വളവുകളില്‍ അപ്പൂപ്പന്‍റെ പ്രതിമ സ്‌ഥാപിക്കാം. കാക്കയെ ഓടിക്കാന്‍ പ്രതിമയുടെ തലയില്‍ ഓരോ കഴുകന്‍ എക്‌സ്ട്രാഫിറ്റിങ്ങ് ഫിറ്റ് ആവാം.
3. മാക്കന്‍ മെമ്മോറിയല്‍ കല്യാണമണ്ഡപം, ബാര്‍, അവാര്‍ഡ്, സമൂഹവിവാഹം, ടിവി ചാനല്‍... ഒക്കുമെങ്കില്‍ തമിഴ്നാട്ടില്‍ ഒരു ക്ഷേത്രവും ആവാം.
4. മാക്കന്‍ ഡേ! അന്ന് പൊതു അവധി. മുട്ടിന്‍മേല്‍പുള്ളിക്കുടിയില്‍ പുഷ്പ അര്‍ച്ചന, കൊടിയേറ്റം ഗോപിയുടെ സിനിമ, വൈകിട്ട് വഴക്ക്, വാള്...
5. (ചൌരിച്ചായന്‍ തെരെഞ്ഞെടുത്തത് അഥവാ സമ്മാനാര്‍ഹം) മാക്കനപ്പൂപ്പന്‍റെ വടി, കോളാമ്പി, മുറുക്കാന്‍ പൊതി, ഈരഴ, കാലു പോയ കണ്ണട, മീശയുടെ പൊട്ടും പൊടിയും, കാര്‍ക്കിച്ചു തുപ്പിയത് അര കഴന്‍ച്, ഇത്യാദി ഒരു ബിനാമിയെക്കൊണ്ട് മില്യണ്‍ ഡോളര്‍ കാശിനു വാങ്ങിപ്പിക്കുക. ശേഷം മാധ്യമങ്ങള്‍ നോക്കിക്കോളും.
ആ നിര്‍ദ്ദേശം വളരെ സമകാലികമാണെന്ന് ഒരു ജഡ്‌ജ്, നിര്‍ദ്ദേശം എഴുതിയ ചെക്കന്‍റെ അമ്മ, അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.
ഓ, ഇനി എന്നാ കൂടുതല്‍ പറയാനാ!
Saturday, April 3, 2010
US musician in Kuwait looks for integration through music
Singing answers in the wind
The students sang the Bob Dylan refrain, along with the guitarist-singer on the stage: ‘the answer, my friend, is blowin’ in the wind’. The stage, the students could see, as they sat on the carpeted floor, was made from their study desks. On the stage she was alone, with a dobro-guitar, in white pants and shirt, singing the Bob Dylan number, swaying a bit and saying a lot about American classical music. They listened, yodeled along as the ‘musical journey’ went on, clapped deafeningly at the end of the show and mobbed her just out of praise. The musician-Ruth Wyand- stood ‘blown in the wind’.
Ruth was in Jahra on Thursday. At Kuwait Bilingual School, the students for the first time were introduced to history of American music: country, blue, rock, jazz, they had it all. The pop hall of fame from history books came unfolding: Stephen Foster, WC Handy, Bessie Smith, Jimmy Rogers, Billie Holiday, jimi Hendrix, Bill Monroe, Hank Williams, Johnny Cash, Patsy Cline, Bob Dylan and of course the king of rock and roll Elvis Presley.
Ruth, guitarist, songwriter and singer, hailing from North Carolina and runs Carolinian Music School for three years, admits her musical journey to introduce American classical music stems from ‘an urge to do something meaningful to our tradition’. She questions why history books portray only Beethoven, Mozart et al and why not American classicist. Ruth has a degree in music from Stockton University, New Jersey and has not been happy about what the world actually knows about the culture of music and how culture and music are interrelated. “The African-American slave music has its own culture, history and spirituality, so as Arabic, Indian and Brazilian music,”, she said. In most of the music cultures, she added, rhythm is the base from which sprouts the tree of music and rhythm takes us back to our primitive roots.
The show, at Jahra school, was a miniature history of music with audio-video aids. Chris Creighton, Ruth’s husband as part of the team did the video presentation of musicians as Ruth introduced them. She sang a number of each musician as the ‘lesson’ advanced to the present day music. She taught the students new words like yodeling as she made the kids to ‘hey-hoo’ with her and encouraged the audience to scat singing or singing at random.
“The new generation wants to learn a music instrument as they perform”, she said, taking examples from her music school at Kitty Hawk, North Carolina. “Today the world is open to anybody who wants to learn anything and one way why the world is small because we all share music”, she beamed as she plucked on her dobro and made the whining sound with her little finger and the bottle neck on it.
Ruth thanks the US Embassy in Kuwait for making this trip possible for her to come to Kuwait and share the cultural exchange. “When I’m going back I’m going to do a fusion of Arabic music and the western”, she said.
The students sang the Bob Dylan refrain, along with the guitarist-singer on the stage: ‘the answer, my friend, is blowin’ in the wind’. The stage, the students could see, as they sat on the carpeted floor, was made from their study desks. On the stage she was alone, with a dobro-guitar, in white pants and shirt, singing the Bob Dylan number, swaying a bit and saying a lot about American classical music. They listened, yodeled along as the ‘musical journey’ went on, clapped deafeningly at the end of the show and mobbed her just out of praise. The musician-Ruth Wyand- stood ‘blown in the wind’.
Ruth was in Jahra on Thursday. At Kuwait Bilingual School, the students for the first time were introduced to history of American music: country, blue, rock, jazz, they had it all. The pop hall of fame from history books came unfolding: Stephen Foster, WC Handy, Bessie Smith, Jimmy Rogers, Billie Holiday, jimi Hendrix, Bill Monroe, Hank Williams, Johnny Cash, Patsy Cline, Bob Dylan and of course the king of rock and roll Elvis Presley.
Ruth, guitarist, songwriter and singer, hailing from North Carolina and runs Carolinian Music School for three years, admits her musical journey to introduce American classical music stems from ‘an urge to do something meaningful to our tradition’. She questions why history books portray only Beethoven, Mozart et al and why not American classicist. Ruth has a degree in music from Stockton University, New Jersey and has not been happy about what the world actually knows about the culture of music and how culture and music are interrelated. “The African-American slave music has its own culture, history and spirituality, so as Arabic, Indian and Brazilian music,”, she said. In most of the music cultures, she added, rhythm is the base from which sprouts the tree of music and rhythm takes us back to our primitive roots.
The show, at Jahra school, was a miniature history of music with audio-video aids. Chris Creighton, Ruth’s husband as part of the team did the video presentation of musicians as Ruth introduced them. She sang a number of each musician as the ‘lesson’ advanced to the present day music. She taught the students new words like yodeling as she made the kids to ‘hey-hoo’ with her and encouraged the audience to scat singing or singing at random.
“The new generation wants to learn a music instrument as they perform”, she said, taking examples from her music school at Kitty Hawk, North Carolina. “Today the world is open to anybody who wants to learn anything and one way why the world is small because we all share music”, she beamed as she plucked on her dobro and made the whining sound with her little finger and the bottle neck on it.
Ruth thanks the US Embassy in Kuwait for making this trip possible for her to come to Kuwait and share the cultural exchange. “When I’m going back I’m going to do a fusion of Arabic music and the western”, she said.
Saturday, March 27, 2010
homeless, a maid lives her dreams
Looking from the mountain in Sri Lanka's Kurunegala town, one could find the spot where Chithra Gamage once had a house. Married off to a government employee at 20, Chithra spent eight years in that home, giving birth to four children during her time there. Then the domestic dream went sour: her husband was caught taking bribes, a practice he had been indulging in for many years.
Thanks to his contacts, he managed to avoid being jailed, but worse, the savings he had faithfully invested in a local private company were totally lost, leading him to descend into a semi-insane state, wandering lost and confused around the town.
Collecting herself, Chithra realized that everything was now dependent on her and she had to take on the role of sole breadwinner. This led her to take the most immediately available job, then as now: housemaid.
Chithra, now 52, is now in the 25th year of her life as a maid. After eight years in Dubai and now in her 17th consecutive year in Kuwait, she is contented, in stark contrast to her still disoriented husband. Thanks to her Kuwaiti sponsor and her frugal living, all four children are educated and employed and two of her daughters are married off. Chithra has asked her only son to wait to settle down until her youngest daughter's marriage is completed. Her son, who was working in Singapore with a computer ha
rdware business, returned home for the sake of his ready-to-be-married sister and is now in a laptop merchandising business, in their hometown, Kurunagela.
Recalling her years of sleepless nights away from home, Chithra particularly remembers one terrible occasion when her family's home was broken into, burgled and vandalized by hooligans while she was in Dubai. She went home, moving her family to her mother's house before arranging a visa for herself to travel to Kuwait to work.
When my first daughter [who is now a nurse] turned 18, she told me, 'Now you can send money to me, I'll take care of the family,'" she recalls. Chithra who used to draft her salary to her elderly mother proudly concurred. Her mature and hardworking daughter also made extra money by giving private tuition to high school students while she was in the college.
The more highly educated second daughter, now well settled in Japan with her family, has repeatedly asked Chithra to give her work as a maid and return to Sri Lanka, but Chithra has resolutely refused.
Now I dream of rebuilding the wrecked house", she explains. "I don't want to rely on my children. My husband is still around. Although we haven't so much communication, he's still my husband".
In Sinhalese, the language of Chithra's homeland, the word 'Kurunagela' means 'elephant rock,' and Chithra's roots certainly seem to have influenced her indomitable, rock-solid character.
http://www.kuwaittimes.net/read_news.php?newsid=OTYyMDAxODEw
Thanks to his contacts, he managed to avoid being jailed, but worse, the savings he had faithfully invested in a local private company were totally lost, leading him to descend into a semi-insane state, wandering lost and confused around the town.
Collecting herself, Chithra realized that everything was now dependent on her and she had to take on the role of sole breadwinner. This led her to take the most immediately available job, then as now: housemaid.
Chithra, now 52, is now in the 25th year of her life as a maid. After eight years in Dubai and now in her 17th consecutive year in Kuwait, she is contented, in stark contrast to her still disoriented husband. Thanks to her Kuwaiti sponsor and her frugal living, all four children are educated and employed and two of her daughters are married off. Chithra has asked her only son to wait to settle down until her youngest daughter's marriage is completed. Her son, who was working in Singapore with a computer ha
rdware business, returned home for the sake of his ready-to-be-married sister and is now in a laptop merchandising business, in their hometown, Kurunagela.
Recalling her years of sleepless nights away from home, Chithra particularly remembers one terrible occasion when her family's home was broken into, burgled and vandalized by hooligans while she was in Dubai. She went home, moving her family to her mother's house before arranging a visa for herself to travel to Kuwait to work.
When my first daughter [who is now a nurse] turned 18, she told me, 'Now you can send money to me, I'll take care of the family,'" she recalls. Chithra who used to draft her salary to her elderly mother proudly concurred. Her mature and hardworking daughter also made extra money by giving private tuition to high school students while she was in the college.
The more highly educated second daughter, now well settled in Japan with her family, has repeatedly asked Chithra to give her work as a maid and return to Sri Lanka, but Chithra has resolutely refused.
Now I dream of rebuilding the wrecked house", she explains. "I don't want to rely on my children. My husband is still around. Although we haven't so much communication, he's still my husband".
In Sinhalese, the language of Chithra's homeland, the word 'Kurunagela' means 'elephant rock,' and Chithra's roots certainly seem to have influenced her indomitable, rock-solid character.
http://www.kuwaittimes.net/read_news.php?newsid=OTYyMDAxODEw
Tuesday, March 23, 2010
Saturday, March 20, 2010
US woman on Kuwaiti mothers
For 65-year-old American Susan Thomson, what strikes most in her recent visit to Kuwait is the family values upheld here. "Before I came here, I looked in the bookstore about something on Kuwait society like those books on Saudi and even Afghanistan," Susan said.
Her book hunt was in vain. "I don't think there's any," she said, after visiting a number of bookshops in Kuwait. "Or there may have but nothing caught my eye," the avid reader on culture said, adding "What actually caught my attention was outside bookshops: Families walking together.
Susan is in Kuwait to be with her son and his Columbian wife and their two-year-old child. Her family back in Florida is an 'international community', as her friends say. Her second son is married to an African-American and her daughter-in-law's brother is married to a Vietnamese who is a frequenter at their house.
For me, family is what makes my life full and it only makes me happy when I see the large families here. Parents with a lot of children and all living under one roof! Wow!" she exclaims. Susan discloses her 'envy' at the women in Kuwait who are well taken care of the family. "In the US what we've is a nuclear family with two children, and the poor children have to accept the absence of a parent if they are divorced.
Familial bonds
Susan, who divorced her husband when her youngest child was four, had to work all her life long to support the family. Working as an administrator for research at the University of Pennsylvania, it was her dream to explore on culture and family in different parts of the world.
My visits to various parts of the world have unbolted a world of family values to me in one way or the other. In Spain, a friend of the family member becomes part of the family; in Thailand, they teach young children to place palms together, bow and greet 'Savaadi'; in Kuwait you are invited to dine with the family and the big rooms in Kuwaiti houses, I guess, is for being together.
In Kuwait, if a woman is divorced she can always go back to her parents' place. All lifelong, women are protected by the family circle. I'm amazed to learn that just like the men who gather at diwaniyas, women and children also have a weekend gathering at the grandparents' house. Well, in my part of the world, we see our relatives once a year perhaps for Christmas.
Similarities
Susan thinks it is a myth that American and Kuwaiti cultures are poles apart. A black and white world. She sees shades of grey. There are many US women who are into blogging and it's not something alien here.
It's economy that liberates women wherever they're. In the US, true, women are more for standing on their own feet whereas here they're always in the security ring, she argues. Culture and religion are so intertwined here, she says.
Susan also has this to add. What is common between American and Kuwaiti society is the materialistic culture, wanting more and more. Interestingly in the US, we are becoming aware of what we can afford to have. But what is so optimistic is both in America and Kuwait, more and more women are entering into the workforce, in many ways becoming the backbone of the family.
http://kuwaittimes.net/read_news.php?newsid=MTAyMDQ5NTI2NQ==
Her book hunt was in vain. "I don't think there's any," she said, after visiting a number of bookshops in Kuwait. "Or there may have but nothing caught my eye," the avid reader on culture said, adding "What actually caught my attention was outside bookshops: Families walking together.
Susan is in Kuwait to be with her son and his Columbian wife and their two-year-old child. Her family back in Florida is an 'international community', as her friends say. Her second son is married to an African-American and her daughter-in-law's brother is married to a Vietnamese who is a frequenter at their house.
For me, family is what makes my life full and it only makes me happy when I see the large families here. Parents with a lot of children and all living under one roof! Wow!" she exclaims. Susan discloses her 'envy' at the women in Kuwait who are well taken care of the family. "In the US what we've is a nuclear family with two children, and the poor children have to accept the absence of a parent if they are divorced.
Familial bonds
Susan, who divorced her husband when her youngest child was four, had to work all her life long to support the family. Working as an administrator for research at the University of Pennsylvania, it was her dream to explore on culture and family in different parts of the world.
My visits to various parts of the world have unbolted a world of family values to me in one way or the other. In Spain, a friend of the family member becomes part of the family; in Thailand, they teach young children to place palms together, bow and greet 'Savaadi'; in Kuwait you are invited to dine with the family and the big rooms in Kuwaiti houses, I guess, is for being together.
In Kuwait, if a woman is divorced she can always go back to her parents' place. All lifelong, women are protected by the family circle. I'm amazed to learn that just like the men who gather at diwaniyas, women and children also have a weekend gathering at the grandparents' house. Well, in my part of the world, we see our relatives once a year perhaps for Christmas.
Similarities
Susan thinks it is a myth that American and Kuwaiti cultures are poles apart. A black and white world. She sees shades of grey. There are many US women who are into blogging and it's not something alien here.
It's economy that liberates women wherever they're. In the US, true, women are more for standing on their own feet whereas here they're always in the security ring, she argues. Culture and religion are so intertwined here, she says.
Susan also has this to add. What is common between American and Kuwaiti society is the materialistic culture, wanting more and more. Interestingly in the US, we are becoming aware of what we can afford to have. But what is so optimistic is both in America and Kuwait, more and more women are entering into the workforce, in many ways becoming the backbone of the family.
http://kuwaittimes.net/read_news.php?newsid=MTAyMDQ5NTI2NQ==
ആലീസ്, ട്യൂണ,
വാര്‍ത്ത: ന്യൂയോര്‍ക്കില്‍ ചെടികള്‍ക്കായി സിനിമാ പ്രദര്‍ശനം. ആകാശത്തെക്കുറിച്ചുള്ളൊരു സിനിമയാണ് കഴിഞ്ഞ രണ്ടാഴ്‌ചയായി ഒരു നിര ചെടികള്‍ കണ്ടത്. സസ്യങ്ങളോട് മനുഷ്യന് ഇങ്ങനെയും കാരുണ്യം, സംവേദനം?
നിരീക്ഷണം: (പത്രത്തില്‍ വായിച്ചത്) ആലീസ് ഇന്‍ വണ്ടര്‍ലാന്‍ഡ് പോലുള്ള സിനിമകള്‍ നമ്മുടെ ഭാവനയെ കെടുത്തുന്നു. പുസ്തകം വായിക്കുമ്പോഴത്തെ ഭാവനയുടെ സ്‌പേസ് ഇല്ലാതാക്കിക്കളയുകയാണ്, സിനിമാക്കാര്‍. ഹാരിപോട്ടറിലും എല്ലാം എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്, വരികള്‍ക്കിടയില്‍ പോലും ചിന്തിക്കാനിടം തരാതെ.
വേള്‍ഡ് വൈല്‍ഡ് ലൈഫ് ഫണ്ട് പരസ്യം: (വംശനാശം നേരിടുന്ന) ബ്ളൂഫിന്‍ ട്യൂണയെ മെനുവില്‍ നിന്ന് ഇപ്പോഴേ എടുത്തു കളയുക; അല്ലെങ്കില്‍ എന്നെന്നേക്കുമായി എടുത്തു കളയേണ്ടി വരും.
നിരീക്ഷണം: (പത്രത്തില്‍ വായിച്ചത്) ആലീസ് ഇന്‍ വണ്ടര്‍ലാന്‍ഡ് പോലുള്ള സിനിമകള്‍ നമ്മുടെ ഭാവനയെ കെടുത്തുന്നു. പുസ്തകം വായിക്കുമ്പോഴത്തെ ഭാവനയുടെ സ്‌പേസ് ഇല്ലാതാക്കിക്കളയുകയാണ്, സിനിമാക്കാര്‍. ഹാരിപോട്ടറിലും എല്ലാം എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്, വരികള്‍ക്കിടയില്‍ പോലും ചിന്തിക്കാനിടം തരാതെ.
വേള്‍ഡ് വൈല്‍ഡ് ലൈഫ് ഫണ്ട് പരസ്യം: (വംശനാശം നേരിടുന്ന) ബ്ളൂഫിന്‍ ട്യൂണയെ മെനുവില്‍ നിന്ന് ഇപ്പോഴേ എടുത്തു കളയുക; അല്ലെങ്കില്‍ എന്നെന്നേക്കുമായി എടുത്തു കളയേണ്ടി വരും.
Subscribe to:
Posts (Atom)
