Search This Blog

Tuesday, April 14, 2015

ഗുന്തര്‍ ഗ്രാസ് - ടിന്‍ ഡ്രം

'ടിന്‍ ഡ്രമ്മി'ല്‍ ഒരു സീനുണ്ട്. മൂന്നാം വയസില്‍ വളര്‍ച്ച നിലച്ച ഓസ്‌കാര്‍ എന്ന ചെറുക്കന്‍ അമ്മയുടെ കൂടെ പള്ളിയില്‍ പോകുന്നു. അതിനോടകം പ്രേക്ഷകര്‍ക്ക് മനസിലായിട്ടുണ്ട്, അവന്‍ ഡ്രം വായിക്കുന്നത് മുതിര്‍ന്ന ലോകത്തിന്‍റെ താളം തെറ്റിക്കാനാണ്. അവന്‍റെ ജനനം തന്നെ - സിനിമയുടെ തുടക്കത്തില്‍ - കാമറ അപ്‌സൈഡ് ഡൌണ്‍ ആക്കി വച്ച് അവന്‍റെ ദൃഷ്‌ടിയില്‍, പുറത്തേക്ക് വരുന്നതിലുള്ള അവന്‍റെ നീരസം പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന വോയ്‌സ് ഓവറിലാണ്. പള്ളിയില്‍, അവന്‍റെ അമ്മ ആറാമത്തെ പ്രമാണം തെറ്റിച്ചതായി കുമ്പസാരിക്കുമ്പോള്‍ അവന്‍ ഉണ്ണീശോയെ കൈയിലേന്തി നില്‍ക്കുന്ന കന്യാമറിയത്തിന്‍റെ പ്രതിമയില്‍ അള്ളിപ്പിടിച്ച് കയറി ഡ്രം ഉണ്ണീശോയുടെ കഴുത്തിലിട്ട് കൈകളില്‍ കോലുകള്‍ പിടിപ്പിച്ച്  ഡ്രം വായിക്കാന്‍ പറയുന്നു. തുടര്‍ന്ന് ഉണ്ണീശോയുടെ ചെകിടത്തടിക്കുന്നു.

ഞാന്‍ വിചാരിച്ചു 1899-ല്‍ നടക്കുന്നതായി പറയുന്ന, 1959-ല്‍ ഇറങ്ങിയ നോവല്‍ ജര്‍മ്മന്‍ സമൂഹത്തെ എന്തുമാത്രം ഷോക്കടിപ്പിച്ചു കാണും! ഡ്രം വായിക്കുന്ന ഓസ്‌കാറിന്‍റെ പിതൃത്വം, കൌമാര ഗര്‍ഭം, ലൈംഗികവൈകൃതങ്ങള്‍,  ആത്മഹത്യ എന്നിങ്ങനെ ഷോക്കുകളുടെ വെടിക്കെട്ടാണ് ടിന്‍ ഡ്രം അടിച്ച് കേള്‍പ്പിക്കുന്നത്. പാമ്പ് പോലിരിക്കുന്ന മല്‍സ്യം, ആരല്‍,  കഴിക്കാന്‍ ഭര്‍ത്താവ് പറഞ്ഞത് കേട്ട് ച്ഛര്‍ദ്ദിക്കുന്ന ഭാര്യ പിന്നെ ഗര്‍ഭവതിയായിരിക്കെ പച്ച മല്‍സ്യത്തെ തിന്നുന്ന കാഴ്‌ച, രണ്ടാം ലോക യുദ്ധകാലത്ത് റഷ്യന്‍ പട്ടാളം ഓസ്‌കാറിന്‍റെ വീട്ടില്‍ ഇരച്ചു കയറിയപ്പോള്‍ നാസി-പിന്‍ ഒളിപ്പിക്കാന്‍ വേണ്ടി അത് വിഴുങ്ങാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന ഓസ്‌ക്കാറിന്‍റെ പിതാവ് തൊണ്ടയില്‍ കുടുങ്ങി വെപ്രാളപ്പെടുകയും തുടര്‍ന്ന് വെടിയേറ്റ് മരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കാഴ്ച... യാഥാര്‍ത്ഥ്യ-ഫാന്‍റസികളുടെ പൂരം!
 
ഭൂമിശാസ്ത്ര-സാസ്‌ക്കാരികപരങ്ങളായി പോളണ്ടിനും ജര്‍മ്മനിക്കുമിടയില്‍ വളരുന്ന ഓസ്‌ക്കാറിന് ബെര്‍ത്ത്‌ഡേ പാര്‍ട്ടിക്കിടയില്‍ ഡ്രം സമ്മാനിക്കുന്നത് അവന്‍റെ അമ്മയാണ്.  തീന്‍മേശക്ക് മുകളില്‍ മദ്യക്കുപ്പികളും, അടിയില്‍ അവന്‍റെ അമ്മയുടെ സ്‌കേര്‍ട്ടിനിടയിലൂടെ ഷൂസിട്ട ഒരു ആണ്‍പാദം പുളയുന്നതും കണ്ടാണ്, ഇനി വളരേണ്ട എന്ന് അവന്‍ തീരുമാനിക്കുന്നത്. കഥാവസാനം പിതാവിന്‍റെ ശവ'സംസ്‌ക്കാര'ത്തിനിടെ അവന്‍ വളരാന്‍ തീരുമാനിക്കുന്നു - അവന്‍റേതെന്ന് സംശയിക്കപ്പെടുന്ന കുഞ്ഞിന്‍റെ കല്ലേറ് കൊണ്ട്.

കഥാപാത്രത്തിന് വളര്‍ച്ചക്കുറവാണെങ്കിലും, 'വിശാല'യാഥാര്‍ത്ഥ്യം വരച്ച് ഭീകരവളര്‍ച്ചയെത്തിയ നോവലിന്‍റെ കര്‍ത്താവ്, ഗുന്തര്‍ ഗ്രാസ്, വായനാലോകത്തെ ഷോക്കടിപ്പിച്ചു - നാസിക്കെതിരെ പറഞ്ഞിരുന്ന ഗ്രാസ് ഒരിക്കല്‍ നാസിപ്പടയില്‍ അംഗമായിരുന്നു എന്ന് വെളിപ്പെടുത്തിയപ്പോഴും കിഴക്ക്-പടിഞ്ഞാറ് ജര്‍മ്മനികളുടെ ഏകീകരണം ലോകസമാധാനത്തിന് വീണ്ടും ഭീഷണിയാവുമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോഴും. കാത്തലിക്-ലൂഥറന്‍ സഭകള്‍ നാസിസത്തിന്‍റെ ധാര്‍മ്മിക കൂട്ടാളികളാണെന്നും ഗ്രാസ് പറഞ്ഞു. മരിക്കുമ്പോള്‍ പദ്യവും ഗദ്യവും കലര്‍ത്തിയ സാഹിത്യരൂപത്തില്‍ ഒരു രചനയിലായിരുന്നുവെന്ന് പത്രത്തില്‍. 

Thursday, April 9, 2015

A playwright’s experiences with an all-woman theater group in Kuwait

Love, not money, is the most important thing in life. So says a criminal grandmother involved in human and drug-trafficking in my play - ‘Would you light this torch?’ This female character is jailed and later brought to Kuwait by her daughter. She goes through a personal metamorphosis, to reach this conclusion - the defining lesson of her life. The play was performed by 33 amazing women actors and won the Best Drama in the Gulf Award by the Music and Drama Academy of the Cultural Affairs Department of the Government of Kerala, India.
I am honored with the distinction and to confess, proud of what I have achieved. But now I look back and ask: Is it true that love surpasses money? Or is it fame, recognition and a sense of fulfillment the greatest riches in life? I wondered why the female actors, from a three-month-old cutie to a 55-year old granny (in real life) would so whole heartedly commit to the long hours of rehearsal and practice. Why they would commit hours and hours of work for a onetime performance.
These working women and students - including my two daughters - left their work and families behind, studied their lines, came for the rehearsals that went on for three months, arranged for their costumes and props and gave a thundering performance without a hitch. God knows what else they did because these women do not tell you everything of the work that fills their days and nights.
While I was one among them, I was in a world far away, cerebrally, from my work schedules and the company of weekend men with debates on politics, cricket, money and of course women. For three months, I rarely saw my wife who works night shifts. I had sleepless nights thinking over the scenes and how to improve them. I felt happy seeing that the drama crew rehearsing the lines I wrote between my work schedules and enacting what I had envisioned. I was becoming a dictator, just like the character in my play.
I fought with them over differences of opinions whenever they changed what I wrote. With a woman director also helping, I realized my dream of forming a theater group made up of women expats in the Gulf. They named the group Nirbhaya (fearless) after the Delhi girl who was brutally raped in a bus and later died. They shared their joys, sorrows and homemade cakes.
They too had fights over not coming on time for rehearsals and other issues that delayed their schedules. I found these fights trivial but considered my fights with them serious. Whenever I fought with them, I thought of my family and the amazing balance as if nothing had happened. When the Kerala drama academy announced a drama competition for Malayali expats in the Gulf in September, I drafted my script and read it to the Nirbhaya actors. I titled my script ‘Would you light this torch?’ suggesting the new generation is looking for light from the old generation.
videoI placed my characters in Jleeb Al-Shuyoukh, a place with the nickname Keralafornia. Issues like the Russian military intervention in Ukraine and the Palestinian struggle were put in the mouth of my characters, thanks to my experience in Kuwait Times. It was Modi’s time in India too. I wished, through my script, that democracy will survive despite monarchies and dictatorships, just like the new generation who will transcend the old. The hunt for actresses was not easy.
The pillars of Nirbhaya Theater, Nayana Santhosh, Mini Satheesh, Paulsy Biju and Treesa Wilson, who won the best actress award, brought in their friends and their kids. I eventually found one on Facebook and messaged her to take a small role in our play. “Who, me? I’m not an actress,” she replied. “Why not?” I said. She gave it a try and blew away the minds of many, including her teenage children’s, her parents’ and mine. On the day of the competition, Feb 25, the Salmiya Indian Community School hall was packed. In pin-drop silence, the audience watched mobs lynching the dictator, kids watering the plants and painting green their surroundings.
The audience gave a roaring applause when the protagonist brought her three-month-old child, making the grandma utter her love - not money - dialogue. KD 450 was spent for the script to be dramatized. We all shared that too. But do I still think love is more important than money? I’m not sure. But I am a happier person now.
http://news.kuwaittimes.net/a-playwrights-experiences-with-an-all-woman-theater-group-in-kuwait/ 

kerala sangeetha nataka akademi award function

video

കേരള സംഗീത നാടക അക്കാദമി ഗള്‍ഫ് മല്‍സര വിശേഷങ്ങള്‍

ലോക നാടകദിനമായ മാര്‍ച്ച് 27-ന് തിരുവനന്തപുരം കനകക്കുന്ന് കൊട്ടാരത്തില്‍ വച്ച് സംഗീത നാടക അക്കാദമി സംഘടിപ്പിച്ച നാടക അവാര്‍ഡ്ദാനച്ചടങ്ങില്‍ പങ്കെടുക്കാന്‍ എത്തിയവരേക്കാള്‍ (മുഖ്യമന്ത്രി ഉമ്മന്‍ചാണ്ടി, സാംസ്‌ക്കാരിക മന്ത്രി കെസി ജോസഫ്, കവയിത്രി സുഗതകുമാരി തുടങ്ങി ഒട്ടേറെ പ്രമുഖര്‍) എത്തിച്ചേരാതിരുന്നവരും ശ്രദ്ധേയരായി. മികച്ച സംവിധായകന്‍, നടന്‍,  മികച്ച അവതരണത്തിന് തെരഞ്ഞെടുത്ത നാടകസംഘം എന്നിവര്‍ അവരുടെ നാടകങ്ങള്‍ മുന്‍പ് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നു എന്ന കാരണത്താല്‍ അയോഗ്യരാക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു. ഇത് നാടകലോകത്തെന്നല്ല, ഇതരരംഗങ്ങളിലും സംവാദങ്ങള്‍ക്ക് തിരശ്ശീല ഉയര്‍ത്തുന്ന കാര്യമാണ്. നേരത്തേ പ്രസിദ്ധികരീക്കപ്പെട്ട കഥകളുടെയോ നാടകങ്ങളുടെയോ പുനരാവിഷ്‌ക്കാരമാവാമെന്നിരിക്കേ മുന്‍പ് അവതരിപ്പിച്ചത് പുന:സൃഷ്‌ടിക്കുകയായിരുന്നു അയോഗ്യരാക്കപ്പെട്ടവര്‍ എന്ന് തെളിഞ്ഞ സ്ഥിതിക്കാണ് അക്കാദമി ആ അവാര്‍ഡുകള്‍ മരവിപ്പിച്ചത്. 



ഖത്തറില്‍ അവതരിപ്പിച്ച തോടിനപ്പുറം പറമ്പിനപ്പുറം എന്ന നാടകവും ബഹ്‌റിനിലെ പനിയന്‍ എന്ന നാടകവുമാണ് വിവാദത്തിലായത്. ഈ നാടകങ്ങള്‍ മുന്‍പ് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതാണെന്ന് എതിര്‍നാടക സംഘക്കാര്‍ പരാതി കൊടുക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് കേള്‍ക്കുന്നു. ഇതേ നാടകങ്ങളിലെ നടനും സംവിധായകനും അയോഗ്യരായതിന് ശേഷം, അതിലൊരാളുടെ ഫെയ്‌സ്‌ബുക്ക് കമന്‍റ് പറഞ്ഞത് കൂടെനിന്ന് പാര വെച്ചു എന്നാണ്. 
വിവാദങ്ങള്‍ ഏതൊരവാര്‍ഡിന്‍റെയും നിഴലാകയാലും മലയാളിക്ക് അത് ശീലമാകയാലും ഈ മരവിപ്പിക്കലും കഴിഞ്ഞ രംഗം പോലെയായി. മുന്‍പ് അവതരിപ്പിച്ചത് പുന:സൃഷ്‌ടിക്കുകയായിരുന്നില്ല, കേട്ട കഥകള്‍ക്ക് അവരുടേതായ രംഗാവിഷ്‌ക്കാരം കൊടുക്കുകയായിരുന്നു എന്നാണ് അയോഗ്യരായവരുടെ വാദം.
 
മികച്ച അവതരണം നേടിയ തോടിനപ്പുറം പറമ്പിനപ്പുരം ഉണ്ണി ആറിന്‍റെ കഥയാണ്. ഖത്തറിലെ നാടകപ്രവര്‍ത്തകര്‍ അതിന് രംഗപാഠമൊരുക്കി. അത് നല്ല നാടകമായിരുന്നെങ്കിലും മികച്ച രചനക്കുള്ള അവാര്‍ഡ് പരിഗണിക്കുമ്പോള്‍ മൌലികത ഒരു മാനദണ്ഡമായി വരികയും അങ്ങനെ ഈയുള്ളവന്‍ എഴുതി നിര്‍ഭയ തിയറ്റേഴ്‌സ്, കുവൈറ്റ് അവതരിപ്പിച്ച 'ഈ ചൂട്ട് ഒന്നു കത്തിച്ചു തര്വോ?' എന്ന നാടകം പുരസ്‌ക്കാരത്തിനര്‍ഹമാവുകയും ചെയ്തു. സ്ത്രീകള്‍ മാത്രം അഭിനയിക്കുന്ന നാടകസംഘമാണ് നിര്‍ഭയ. 33 സ്ത്രീകള്‍ 'ഈചൂട്ടില്‍' വേഷമിട്ടു. അതിലെ ഒരു നടി - ട്രീസ വില്‍സണ്‍ - മികച്ച നടിക്കുള്ള അവാര്‍ഡ് നേടി. കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം നിര്‍ഭയ അവതരിപ്പിച്ച പശു എന്ന നാടകവും എനിക്ക് മികച്ച രചനക്കുള്ള അവാര്‍ഡ് നേടിത്തന്നിരുന്നു. 

നാല് തലമുറകളും ഒപ്പം നീങ്ങുന്ന ചരിത്രവുമാണ് 'ഈ ചൂട്ടി'ന്‍റെ ഒഴുക്ക്. പശ്ചാത്തലം കുവൈറ്റ്. പഴയ തലമുറകളില്‍ നിന്നും എന്താണ് തള്ളേണ്ടതെന്നും കൊള്ളേണ്ടതെന്നും അറിയാവുന്ന പുതിയ തലമുറ കേന്ദ്രസ്ഥാനത്ത്. സമാന്തരമായി മറ്റൊന്ന് കൂടി പറഞ്ഞു വച്ചു: രാജഭരണത്തെയും ഏകാധിപത്യത്തെയും ജനാധിപത്യം അതിജീവിക്കുമെന്നത് - പഴയ തലമുറയുടെ പാപങ്ങളെ പുതു തലമുറ എന്ന പോലെ.  

പഴയ തലമുറയുടെ പാപങ്ങളുടെ മൂര്‍ത്തീമദ്‌ഭാവമായി ഒരു വീസാത്തട്ടിപ്പുകാരിയെ സൃഷ്‌ടിച്ചു. ഇവര്‍ക്ക് ഡ്രഗ്‌സ് കച്ചവടം മുതല്‍ ഓണ്‍ലൈന്‍ തെമ്മാടിത്തം വരെയുണ്ട്. അവരുടെ അമ്മയെ അവര്‍ മറ്റ് വീടുകളില്‍ മെയ്‌ഡ്-പണിക്കയച്ചും പണമുണ്ടാക്കുന്നു. മെയ്‌ഡമ്മയാണെങ്കില്‍ പലതും കടിച്ചിറക്കുന്ന കൂട്ടത്തില്‍ അതും ഇറക്കി, പുത്യ പിള്ളാര്‍ക്ക് ഓര്‍മ്മ്യാ കൊടുക്കണ്ടെ, ഓര്‍മ്മയില്ലാതാക്കണ സാധനല്ല (ഡ്രഗ്‌സല്ല) എന്ന് പറയാനുള്ള ആത്മവിശ്വാസത്തിലേക്ക് വളരുകയും ചെയ്യുന്നു. ആ മെയ്‌ഡമ്മക്കാണ് മികച്ച നടി അവാര്‍ഡ്.
കുവൈറ്റ്, ഖത്തര്‍, ബഹ്‌റിന്‍ എന്നിവിടങ്ങളിലായി പത്ത് നാടകങ്ങള്‍ മല്‍സരിച്ചു. ശ്രീജിത്ത് രമണന്‍, സുധീര്‍ പരമേശ്വരന്‍, സികെ ഹരിദാസന്‍  എന്നിവരായിരുന്നു വിധികര്‍ത്താക്കള്‍.

Blog Archive

Follow by Email